Me prometió que todo lo malo desaparecería y que unicamente lo bueno permanecería, siendo esto lo primero y principal en nuestras vidas. Haciendo que la felicidad pasara a un primer plano. En un primer momento me pareció estupéndo, una idea magnífica pero luego, poco a poco fuí canviando de idea, ya que lo veia estúpido. Pensé, razoné y al fín me centré, y me di cuenta de que la sociedad no sabria apreciar todo lo que les rodeaba, la alta calidad de vida que tendrian, ni siquiera la situación tan privilegiada en la qual se encontrarían. Aparte de las personas se acabarian acostumbrando a vivir bien y todo les parecería poco.
Seguramente de lo bueno deriavaria lo malo y de lo malo lo peor, aunque la maldad hubiera sido extinguida, ya que no se puede valorar la felicidad si no has conocido la tristeza, porque no puedes apreciar la luz si no te has encontrado en la immensa oscuridad, porque no serías capaz de disfrutar de la belleza de la primavera, si no has vivido la abséncia de flores...
Esto me conduce a pensar que si todo fueran facilidades la vida seria aburrida, absúrda, sin misterios por resolver, sin baches que saltar y sin lagimas que secar. Lo único que me consolaria de esta nueva situacion es que, en principio, no existiria la desigualdad, todo el mundo con lo mismo y sin prèvios problemas, pero realmente esto sería inevitable, insestable, ya que aparecería la abaricia, la envidia, la resignación... Por eso mismo esto seguramente acabaría siendo una locura, porque nadie valoraria nada, ni se daria importancia a las cosas, ya sean materiales, como puede ser el dinero, o sentimentales, como puede ser el AMOR, la AMISTAD y la SATISFACCIÓN de saber que puedes superar todo lo que te propongas para lograr mejorar.
[ Personalmente pienso que quizás necesitemos un poquito de mal para gozar de lo que es realmente bueno. ]

2 comentaris:
El Sant Jordi que ve et vull veure signant llibres :)
Te quierooo!
Foto por Carlos Rincón!
Publica un comentari a l'entrada